Wie zich de bezitter van een iPod mag noemen, komt in combinatie met de iBuzz tot een bijzonder muzikaal hoogtepunt. De iBuzz is een zogeheten bullit-vibrator die trilt op muziek. Het apparaat functioneert door het aan een iPod of een andere draagbare muziekspeler te koppelen. Hoe harder de muziek, hoe intensiever de trillingen.

“We geven met de iBuzz een nieuwe visie op muziekstimulatie,” zo zegt Ali Carnegie, een woordvoerster van het bedrijf LoveHoney dat het apparaat op de markt heeft gebracht. Het bedrijf verkoopt bijna duizend verschillende vibrators. Drie jaar lang was de Rabbit uit Sex and The City een geliefd product, maar de iBuzz heeft alle records gebroken. En dat terwijl het apparaat pas anderhalve week op de markt is.

De iBuzz werkt overigens ook zonder muziek. Het apparaat kost Sinterklaas 43 euro en is alleen op internet verkrijgbaar.

iBuzz: voor uw muzikale genot

http://www.ibuzz.co.uk/

Verstoring Domino Day wordt mus fataal

Niemand wil natuurlijk naar dit zinloze evenement op tv gaan kijken; maar nu toch helemaal niet meer! Ik hoop dat er volgende keer een reiger binnenvliegt die wel alle steentjes omflikkert!

Uitgegeven: 14 november 2005 16:02
Laatst gewijzigd: 14 november 2005 16:15

LEEUWARDEN – Een mus heeft maandagochtend een poging gedaan het wereldrecord dominostenen omgooien te verbeteren. Het vogeltje was het Frisian Expo Centre (FEC) in Leeuwarden binnengevlogen en trof daar meer dan vier miljoen opgezette steentjes aan. Waar de organisatie van het zogenoemde Domino Day de steentjes pas vrijdag door zangeres Anastacia wil laten omgooien, was de mus al begonnen.

“De mus heeft 23.000 stenen omgegooid. Gelukkig hebben we 750 beschermingen ingebouwd, anders konden we de wereldrecordpoging vergeten”, aldus de geschrokken bedenker Robin Paul Weijers van Domino Day 2005.

Toen de mus in een stil hoekje van het FEC ging zitten heeft een medewerker van Ware Care faunabeheer maandagochtend met luchtbuks een einde gemaakt aan het leven van het vogeltje. Het huidige wereldrecord werd in 2004 door Weijers gezet met 3.992.397 omgegooide stenen. Bij de poging vrijdag in de Friese hoofdstad wordt geprobeerd 4.321.000 stenen te laten vallen.

Sinds we gestopt zijn met op zondag te werken is ons blogtalent ernstig aan het tekort schieten. Mijn excuses hiervoor! Maar we doen ons best, het zijn zulke drukke tijden dat je er soms niet aan denkt!
In mijn nieuwe huisje gaat alles goed. Alles begint nu zijn plekje te vinden en we hoeven nog maar (6!!!) weken op ons nieuwe bed te wachten. Alleen worden we nu het slapen op de grond wel erg zat. Een maandje is niet erg, maar dan begint het toch echt te irriteren! We hebben er nu ook een ladekast bijgekocht zodat de linnenkast ook binnenkort misschien dicht kan. We hebben namelijk een chronisch overschot aan kleren! En dan ben ik nog heel eerlijk geweest en heb ik alle kleren die te klein zijn weggedaan.
Het samenwonen wordt nu ook leuk, ik vind het heerlijk om voor anderen te koken, dus ik leef me nu elke avond uit op Vincent met een (gezond) recept. Met een nadruk op gezond want ik probeer de laatste weken weer een beetje op de lijn te letten. (Was er niet in een recent onderzoek aangetoond dat samenwonende vrouwen gemiddeld 10 kilo aankomen?) Nou goed, ik wil er liever 10 kilo af! (20 mag ook….)
Voor deze reden ga ik nu ook twee keer per week de sportschool onveilig maken. Ik blijf trouw BBBBBB-en/Aerobicen, maar ik ga er nu ook Yoga bij doen! Samen met Nitzan vorige week een proefles gedaan, en ik vond het erg leuk! De vreemdste standjes veroorzaakten pijn op plekken waar ik het bestaan niet van vermoeden. Maar het was op een rustgevende manier inspannend, wat een aangename afwisseling is!
Op het energiebedrijf gaat ook alles goed, ik heb zelfs een contractverlenging tot maart gekregen! Ik ga persoonlijk werk verrichten voor de tirannieke manager! Als dat maar goed komt
Wordt vervolgd….

Na wat webpages te hebben doorgenomen, vond ik dit nieuwe speeltje:

Een Audi-Oh vibrator!:
De Audi-Oh vibrator is een stille vibrator die vibreert op muziek of op iemands stem.

Dat lijkt me nou leuk om eens uit te proberen! En dat is echt het soort speeltje wat je goed met je partner kan gebruiken!
Zijn er al ervaringsdeskundigen?

Ons altijd in het echt willen zien?
Wij bevinden ons op 7 december in de 013 in Tilburg!!
We gaan eindelijk naar Life of Agony!! Joepie!!!
Ik geloof dat we er al drie jaar lang naar toe willen en nu zitten de concertkaartjes al veilig in mijn tas. We gaan er echt heen!

Na een veel te lange tijd eindelijk weer een blogje van jullie geliefde Marianne
Het verhuizen is voorbij Vincent en ik wonen nu samen! En het grote wennen is begonnen. Wie denkt dat ik nu een groot stuk vol lofuitingen over het samenwonen ga beginnen zit hier mis.
Ja vrijgezellen jullie leven is soms best makkelijk!
We wonen nu bijna een week samen en ik merk nu al dat het zijn ups en downs zal hebben. Wat ik nu vooral mis is het plekje voor mezelf waar je je even terug kan trekken. Je eigen terrein waar je alles over te zeggen hebt. Vroeger als de een bij de ander was, kon je zeggen hoe jij het wilde, want het was JOUW kamer, en nu is alles van ons samen. Maar ik merk dat je daar wel snel aan went, dat gaat nu al beter. Gelukkig geven we elkaar allebei de ruimte. We hebben altijd allebei een eigen leven gehad en dat willen we ook zo houden!
Dat kan natuurlijk ook een beetje uit de hand lopen….zoals deze week:
Maandag: (marianne eet niet thuis en gaat dan het cafe in)
Dinsdag: (vincent gaat naar rotterdam en neemt om 4 uur ‘s nachts vreemd iemand mee)
Woensdag: (marianne gaat sporten)
Donderdag: (marianne gaat sporten)
Vrijdag: (marianne naar verjaardag)
Zaterdag: (samen naar de ikea!!)
Zondag: (vincent vriendjes komen langs)

Leuk he samenwonen!
Goed dit is wel een hele extreme week, waarin we al aardig wat dieptepunten hebben meegemaakt (lees vooral dinsdag) maar nu zitten we al weer wat lekkerder in ons vel.

Maar als ik eerlijk ben het valt me toch een beetje tegen, het verhuizen ging niet zo soepel als ik dag, behang verwijderen is klote, laminaat leggen wil ook niet altijd even goed, maar DOZEN UITPAKKEN is een hel! Onze halve woonkamer bestaat helaas nog geheel uit dozen… Maar we hebben goede hoop op zaterdag gevestigd. We gaan dan de halve Ikea leeg kopen en hebben dan hopelijk ruimte genoeg om alle troep in te gooien!

Het fijne is dat we zometeen bij Christel gaan verhuizen! Dan is ons huis waarschijnlijk al heerlijk op orde, en dan zit zij tussen alle dozen en troep. Alleen het ellendige aan optimistische mensen als Christel is, dat ze dat nog niet eens erg vindt.

Lang leve het pessisme! (je moet toch ergens over zeuren…..en zonder dalen geen heuvels…bla)

Wat is het stil he? Volgens mij hebben we nog nooit zo weinig geblogd.
Maar, we zijn er nog. Alleen echt enorm druk! De blaren staan ons op de handen van het klussen bij Marianne. Maar Marianne is inmiddels een echte klusheld! Alles wat ze eerst niet dacht te kunnen kan ze nu perfect! En haar huisje wordt een echt paleisje.
Christel heeft t ook druk met nieuwe baan. Dat betekent Raisa die moet wennen aan de opvang, wat gelukkig heel goed lukt want al binnen 5 minuten had ze een vriendje (werkelijk een schatje van een blond engeltje), van wie zou ze het hebben?
Ik zit nu op mijn nieuwe/oude werk, 15 etages boven het centrum van Den Haag uit te torenen. En dus kom ik eindelijk even tot rust! Voor mij is niks zo rustgevend als een dagje werken bijna.
Nou ja…een dagje sauna is natuurlijk ook erg lekker.
Maar als alles weer wat rustiger is….en ja, ik moet ook nog verhuizen en klussen enzo…dan gaan we vast weer wat actiever bloggen!

Onze laatste werkdag…na 5 geweldige jaren! Met pijn in ons hart verlaten wij dalijk ons werkplekje waar we iedere zondag hebben gezeten. Drukke dagen vol vervelende bezoekers, extreem rustige dagen met slechts een of zelfs geen bezoeker, veel koekjes, chipjes en thee. Ballengevecht. Funny Games. Remco Campert’s kladblokje.
Boehoehoehoehoe…..waarom is groot worden zo vervelend?
Zelfs Ace zullen we missen!!!
Weer het einde van een tijdperk; de studentenbijbaan….

Ja weer een langverwacht logje van Marianne! Verwacht er niet al te veel van, het is hier eigenlijk al te laat voor en ik heb iets teveel alcoholische versnaperingen op. Maar ik wil jullie mijn geluk/leed niet onthouden.
Zoals de vaste lezertjes vast niet ontgaan is heb ik een huis gevonden en ga ik eindelijk samenwonen met Vincent. Nou is dit natuurlijk geweldig en ik ben er ook oprecht blij mee. Ik kan niet wachten om elke ochtend naast Vincent wakker te worden. En ‘s nachts naast mijn knuffelleeuw Tijs en Olifant (ja hij is groot ik weet het) ook de liefde van mijn leven te kunnen knuffelen.
Maar wat voor leed daaraan vooraf gaat……
Het begon allemaal bij de enquete….ik vul af en toe voor TNS NIPO enquetes in. Ik vul altijd braaf het hokje alleenstaand in. En ik moet zeggen ik ben al jaren prima gelukkig bij de status. En plotseling realiseerde ik mij dat ik bij het hokje gehuwd/samenwonend hoor. Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik compleet panisch wordt van het woord huwelijk en ik wilde eigenlijk al de boel afblazen! Niemand had mij verteld dat ik dan dat hokje moest gaan aankruizen, wat een ellende!

En dan komt het tweede gedeelte. Als je gaat samenwonen moet je een heleboel regelen. Gezamelijke rekening openen, verzekeringen, klussen en al dat soort ongein. Ik haat klussen. En als het om regelen aankomt ben ik een controlfreak. Christel zegt het al jaren, maar ik bleef altijd ontkennen. Maar goed het moment is aangekomen.

IK BEN EEN CONTROLFREAK.

Het ging allemaal nog goed, toen ik NUON een maand van te voren aanvroeg en ik een klusschema had samengesteld voor de komende maand met verschillende ploegendiensten.
Ik besefte dat ik doordraaide toen ik voor volgende week vrijdag een lijst van bouwmarkten had gemaakt, alle aanbiedingen die we MOESTEN hebben en ook maar even de adressen van de bouwmarkten had opgezocht en een complete route had uitgestippeld.
Ik was eigenlijk best trots op mezelf…tot Vincent zei..: “Kleintje je bent een beetje aan het overdrijven…” Goed dat was idd nog wel zwak uitgedrukt. Ik probeer mezelf weer een beetje te beheersen en ik heb nog maar 10 post-its op mijn agenda zitten met lijstjes wat ik nog moet doen.

Verder is het moeilijk. Ik had het al moeilijk met het afscheid nemen van mijn studententijd. En nu moet ik ook nog afscheid nemen van mijn huis, mijn kamer en mijn huisgenoten met wie ik bijna zes jaar lief en leed heb gedeeld. En natuurlijk blijf je elkaar wel zien, maar het wordt nooit meer hetzelfde.

Ik neem de stap naar volwassenheid, maar vindt het doodeng….